سال تمام از آن روز به یادماندنی در ۱۷ ژوئن ۲۰۰۱ گذشته و اکنون تنها فرانچسکو توتی از آن جماعت قهرمان بر زمین چمن استادیوم المپیکو باقی مانده است.برترین جنگجویان جهان در پایتخت ایتالیا گرد همآمدند تا سپاه قدرتمند دون فابیو را تشکیل دهند.وظیفه حراست از دروازه های شهر رم را مدافعانی همچون کافو - زاگو - آلدایر - ساموئل و کاندلا بر عهده داشتند که همچون دیواری نفوذ ناپذیر در مقابل مهاجمان ایستادگی میکردند و در خط آتش رم مهاجمانی نظیر مونتلا - دلوکیو - کاسانو - باتیستوتا و توتی هر دفاعی را مجبور به تسلیم می کردند.اکنون آن سربازان رمی کجا هستند و به چه کاری مشغول شده اند.؟در اینجا نگاهی به سرنوشت تک تک اعضای آن تیم رویایی قهرمان طی ۸ سال گذشته می اندازیم:
فرانچسکو آنتونیولی

دروازبانی که هواداران به دلیل واکنش های مثال زدنی اش لقب "Batman" را برای او برگزیده بودند مرد اول انتخابی فابیو کاپلو در طول رقابت های آن سال بود اما رابطه ی عجیب و خاصی با هواداران داشت که زندگی را در پایتخت برایش سخت کرده بود.این دروازبان هنوز هم در سن ۴۰ سالگی در تیمی در سری B بازی میکند.
مارکو آملیا
آملیا باشگاه زادگاهش رم را در سال ۲۰۰۳ ترک کرد و از آن زمان تاکنون مدام دچار کشمکش بود.در یوونتوس زیر سایه بوفون ناپدید شد و بعد پالرمو را نیز بعد از یک فصل ترک کرد و این تابستان به جنوا پیوست.او هرگز علاقه اش را به بازگشت به المپیکو پنهان نکرد و هنوز هم امیدوار است دوباره بازگردد.
کریستیانو لوپاتلی

او طی سال های اخیر به هیچ افتخاری دست نیافته است.خصوصا این که در سال ۲۰۰۸ فیورنتینا را نیز رها کرد.او اکنون به عنوان دروازبان ذخیره تیم کالیاری زیر سایه ی مارچتی مشغول به فعالیت است.
کافو

تیفوسی های رم او را با دریبل زیبایش مقابل پاول ندود در دربی شهر رم به یاد می آورند.خاطره درخشش های بی شمار کافو هنوز هم در گوشه گوشه استادیوم المپیکو زنده است.او که به پندولینو معروف بود ۶ سال فوق العاده را با جالوروسی گذراند و حتی موفق شد سوپر جام ایتالیا را هم بالای سر ببرد.قطار سریع السیر رم ۲ سال آخر فوتبال حرفه ای را در میلان گذراند و سپس بازنشسته شد و با کوله باری از مدال و افتخار به زادگاهش برزیل بازگشت.
آنتونیو کارلوس زاگو
ملی پوش سابق تیم برزیل یکی از ۳ ستون اصلی خط دفاع قرمز و زرد پوشان در سال های ۲۰۰۰ و ۲۰۰۱ بشمار می رفت.او پس از آن چند سالی را در تیم بشیکتاش گذراند و در سال ۲۰۰۷ خود را بازنشست کرد.
آلدایر

مصدومیت به او اجازه نداد در جشن قهرمانی هم تیم هایش حضور یابد.ستون اصلی خط دفاع رم و یکی از عناصر قهرمانی رم در سال ۲۰۰۱ دوران موفقی را در رم سپری کرد."پلاتو" لقبی بود که هواداران به او داده بودند.هنوز هم در ۴۱ سالگی بازیکنی قدرتمند محسوب می شود.او در حال حاضر در سن مارینو بازی می کند و در کنار آن در تورنمنت فوتبال ساحلی ایتالیا شرکت کرده است.
جاناتان زبینا

این مدافع فرانسوی با نظر کاپلو به رم پیوست اما طولی نکشید که دون فابیو پی به اشتباه خود در انتخاب این بازیکن برد.هوادارن بیش از هر چیز اشتباهات فاحش وی را به خاطر دارند.او نیز به همراه کاپلو و امرسون در انتقالی آزاد رم را به مقصد یووه ترک کرد و لی هواداران از رفتن وی چندان ناراحت نشدند.این بازیکن ۳۱ ساله در سال های اخیر مدام با مصدومیت دست و پنجه نرم کرده و نتوانسته چندان موثر باشد.
والتر ساموئل

این مدافع میانی آرژانتینی در تیم کاپلو فوق العاده بود و به همین خاطر لقب دیوار را به او داده بودند.تقابل او با آلدایر که همچون سدی در مقابل دروازه ی رم ایستادگی می کردند برای هر مهاجمی دلهره آور بود.او نیز گرفتار بحران مالی رم شد تا در انتقالی تاسف بار راهی مادرید شود.پس از دوران ناامید کننده ای که در رئال گذراند در سال ۲۰۰۵ به اینتر پیوست اما هرگز موفق به تکرار دوران موفقش در رم نشد.
وینسنت کاندلا

این مدافع فرانسوی سال ها سمت چپ خط دفاعی رم را بیمه کرد و یکی از ۱۱ مرد فاتح اسکودتوی ۲۰۰۱ بود.او پس از ترک رم توقف کوتاهی در اودینزه داشت و سپس تلاش کرد شانس خود را در لیگ برتر انگلستان بیازماید.به هر حال او در سال ۲۰۰۷ از دنیای فوتبال خداحافظی کرد و هنوز هم جای خالی او در رم احساس می شود.
کریستیانو زانتی
او نقش مهمی در قهرمانی رم داشت ام پایان همان فصل رم را به مقصد اینتر ترک کرد.پس از آن راهی یوونتوس شد و سپس راهی شهر فلورانس شد تا در طول ۸ سال حضور در ۴ تیم قدرتمند ایتالیا را تجربه کند.
مارکوس آسانسائو

هافبک سابق تیم ملی برزیل در سال ۲۰۰۲ رم را ترک کرد و دوران خوبی را در بتیس گذراند.پس از آن ۲ سال را در باشگاه های امارات گذراند و در ۳۳ سالگی به زادگاهش بازگشت تا دوران پایانی فوتبالش را در تیم گرمیو رکرتیوو بگذراند.
اوزه بیو دی فرانچسکو
او طی سال های ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۱ چیزی معادل ۱۶۸ بازی برای رم انجام داد و سپس در سن ۳۶ سالگی در سال ۲۰۰۵ خود را از فوتبال بازنشست کرد.
امرسون

وی یکی از ارکان اصلی تیم کاپلو بود و نقش بسزایی در موفقیت های رم داشت.این هافبک دفاعی برزیلی بهترین دوران ورزشی خود را در شهر رم سپری کرد اما همشه شهر رم او را به یاد مصدومیت سنگینش می اندازد که موجب شد حضور در جشن قهرمانی را از دست بدهد.او نیز همراه کاپلو راهی یوونتوس شد که این موضوع باعث آغاز کدورتی ابدی بین او و کاپیتان رم شد.او سپس قهرمانی در ایتایا را با یووه نیز تجربه کرد و سپس همراه کاپلو راهی رئال شد تا قهرمانی در اسپانیا را هم نیز به کارنامه افتخاراتش بیفزاید.او در بازگشت مجددش به ایتالیا چندان موفق نبود و پس از یک فصل حضور در میلان راهی زادگاهش شد تا دوران پایانی فوتبالش را در سانتوس سپری کند.
دامیانو توماسی

بازیکن خوش اخلاق رم بعد از دوران شکوهش در رم با تقدیر نامه ای تیم محبوبش را به مقصد اسپانیا ترک کرد.حضور او در لوانته مصادف با بحران مالی این تیم بود.پس از آن راهی انگلیس و تیم دسته اولی پارک رنجر شد اما قبل از آغاز فعالیتش قراردادش را فسخ کرد و راهی ایتالیا شد.وی تمایل زیادی به بازگشت به زادگاهش ورونا داشت ام با پیشنهاد تیم تیاجین راهی چین شد.او عشق و تعصبش به پیراهن جالورویس را با پذیرفتن کاهش دستمزد و عقد قراردادی عجیب به هواداران ثابت کرد. او در آخرین سال حضورش در رم هر ماه تنها ۱۵۰۰ یورو درآمد داشت و سایر مطالباتش توسط باشگاه به امور خیریه اختصاص داده می شد.این اقدام او تحسین همگان را برانگیخت.
وینچنزو مونتلا

۱۳ گل او در سال ۲۰۰۱ کافی بود تا رم با او به پرواز در آید.او نقش انکار ناپذیری در موفقیت رم داشت.پس از آن راهی انگلیس و تیم فولهام شد و سپس به ایتالیا بازگشت و پیراهن تیم سامپدوریا را بر تن کرد تا در کنار همبازی سابقش آنتونیو کاسانو زوج خط حمله شهر جنوبی ایتالیا را تشکیل دهند.او بار دیگر به رم پیوست تا شانس اش را برای مبارزه با مهاجمان رم بیازماید اما خیلی زود دریافت که دیگر توان رقابت را ندارد و هواپیمای تک نفره رم پس از سال ها پرواز در آسمان شهر رم , به زمین نشست.او اکنون در رده جوانان رم به مربیگری مشغول است.
گابریل باتیستوتا

ماشین گلزنی رم در سال 2001 موفق به زدن 20 گل برای رم شد تا بیشترین سهم را در ژوئن رویایی داشته باشد.هواداران او را باتی گل نامیدند چرا که هر هفته بلند گوی استادیوم المپیکو نام او را فریاد می زد.وی ۲ سال بعد راهی اینتر شد ام چندان موفق نبود و در سال های پایانی فوتبالش به خاورمیانه سفر کرد تا به دور از هیاهوی گذشته از فوتبال خداحافظی کند.سپس وی به کشورش بازگشت و اکنون به صورت تفریحی به هاکی مشغول است.
هیدوشی ناکاتا

او تنها یک فصل را در رم گذراند و با یک مصدومیت سنگین فصل را از دست داد.بعد از خروج از رم راهی پارما - بولونیا و فیورنتینا شد.او در نهایت شانس خود را در لیگ جزیره و با تیم بولتون آزمود اما آنجا هم چندان موفق نبود.
مارکو دلو کیو

دیگر عضو خط آتش رم مکملی بود برای گلزنی مونتلا و باتیستوتا.کاپلو از او چهره ی جدیدی ساخت تا مارکو در آن مقطع زوج مونتلا در خط حمله لاجوردی پوشان لقب بگیرد.او تابستان گذشته کفش هایش را آویخت.او سال های پایانی فوتبالش را در سری بی و سری سی گذراند و سپس به شهر ابدی بازگشت تا اینبار در جامه استادی تجربیاتش را در اختیار نوجوانان رمی بگذارد.
فرانچسکو توتی

قلب تپنده جالوروسی و طراح اصلی حملات رم و شاه مهره کاپلو.کاپیتان قرمز و زردها اکنون تنها بازمانده از آن ژوئن رویایی است.هواداران مدتی است که با شماره ی ۱۰ تیمشان خو گرفته اند.رابطه ی او با برخی تیفوسی ها بعد از انعقاد قراردادی ۵ ساله به مخاطره افتاد.این قرارداد انتقاد برانگیز محبوبیت ۱۶ ساله او را تحت الشعاع قرار داد اما او همواره ٍابت کرده است که شایسته ی هر ستایشی است.
فابیو کاپلو

برای پیروزی در هر جنگی به جز سپاهی قدرتمند فرماندهانی کارآزموده نیاز است.دون فابیو فرمانده گلادیاتور های پایتخت برای فتح اسکودتو همه ابزار لازم را در اختیار داشت.شاگردان او با هر اشاره ای حریف را زمین گیر می کردند تا در پایان او باشد که نشان اسکودتو را بر سینه شاگردانش نصب کند.کاپلو در کمتر از ۳ سال از چهره ای محبوب به فردی منفور میان هواداران مبدل شد.چرا که در سال ۲۰۰۴ رم را به مقصد تورین ترک کرد و انجا نیز موفق به قهرمانی در سری آ شد.پس از آن لالیگا را با رئال فتح کرد و اکنون در روزهای پایانی مربیگری اش مصمم است تا قهرمانی جام جهانی را با انگلیس تجربه کند.
در آن سال ها بودند بازیکنانی که در آخرین قهرمانی آ اس رم هر چند کوتاه نقش آفرینی کردند که شایسته تقدیر و احترام اند.کرسیتین پانوچی که سال ها پس از قهرمانی در کنار کاپیتان ماند تا بالاخره در تابستان گذشته پارما را برای دوران پایان فوتبالش برگزید.فرانسیسکو لیما جوان برزیلی که مدت کوتاهی را در پایتخت گذراند و او هم در آن شادی وصف ناپذیر در میان سربازان رم بود.دی آگوستینو - جوزپه گواردیولا - ترایانوس دلاس - آبل بالبو ـ جیانی گوئگو و آنتونیو کاسانو به همراه بساری از بازیکنان دیگر که قبل و بهد از آن ژوئن رویایی افتخار پوشیدن پیراهن جالوروسی را داشتند اکنون تصاویری از آنها در ذهن هواداران باقی مانده است.
بی شک کارگردان سناریوی "ژوئن رویایی" کسی نیست جز فرانکو سنسی کبیر.
یاد و خاطره آن عزیزان گرامی باد که عشق و تعصبشان برگ تازه را در خاطرات هواداران رقم زد.